Skip to main content
Species[slug]

Żonkil

Narcissus

Cebulki żonkili należy sadzić jesienią (wrzesień–listopad) na głębokość równą trzykrotnej wysokości cebulki, w pełnym słońcu lub półcieniu, w dobrze przepuszczalnej glebie — są to typowe brytyjskie cebulki wiosenne, odporne na zimę (klasy RHS H6–H7) i jedne z najłatwiejszych w naturalizacji bylin cebulowych. Żonkile kwitną od końca lutego do kwietnia, w zależności od odmiany, a szczyt kwitnienia przypada na marzec–kwiecień. Pozostaw liście na co najmniej 6 tygodni po kwitnieniu — liście przeprowadzają fotosyntezę, aby zasilić cebulkę na następny rok. Zbyt wczesne ich ścięcie jest główną przyczyną „ślepych” żonkili, które nie kwitną. Nie należy wiązać ani splatać liści — jest to stara praktyka ogrodnicza, która ogranicza fotosyntezę. Żonkile są w dużej mierze odporne na szkodniki dzięki toksyczności alkaloidów (jedynym poważnym problemem jest muszka narcyzowa). Wiewiórki i myszy nie zjadają cebulek żonkili (w przeciwieństwie do krokusów). To jedne z najlepszych cebulek do naturalizacji na trawnikach w Wielkiej Brytanii.

View full growing guide →